Vaderdag

Vandaag is het Vaderdag.

De kinderen hebben via mij als intermediair cadeautjes gekocht en jongste heeft een mooi werkje geknutseld voor zijn vader. Uiteraard doet oudste dit al jaren niet meer maar hij kocht wel een fijne telefoonoplader voor zijn vader die hem nu zelf als een echt “U bocht” cadeau van een lege telefoon zal gaan redden. Een mooie kleurplaat van Buurman en Buurman met een zelf geschreven persoonlijke boodschap van jongste wint het vandaag van alle materiële hebbedingen. Hij wordt meteen op de deur geplakt bij de andere mooie schrijverijen van de afgelopen tijd. En mijn man is blij en trots om vader van deze mooie kinderen te mogen zijn.

Ik vind het echt belangrijk dat de kinderen stilstaan bij het mogen hebben van hun vader, een vader die het zo goed doet, die al mijn verwachtingen overstijgt qua vaderschap. Verwachtingen die ik al van hem had toen oudste nog in mijn buik zat. Al bij oudste zag ik meteen hoe groot de liefde was en nog steeds is van mijn man voor zijn oudste kind. En bij jongste heb ik waarschijnlijk nog meer of een liefde van een hele andere orde gezien die bij hem bovenkwam. Dat moet je koesteren, vind ik, en zeg nou zelf, wie doet dat nou niet op deze dag?

Jarenlang was het vieren van Vaderdag voor hem, mijn man, de vader van mijn kinderen, het feest dat de boventoon voerde op deze officiële feestdag. Jaar in jaar uit kwamen de gepersonaliseerde fotolijstjes en hompen klei in de vorm van bijvoorbeeld een peer (met daarop “Papa ik vind jou een toffe peer”geschreven) binnen en dacht ik er niet aan om even naar het “verre” Noord Holland af te reizen. Daar woonde namelijk mijn vader. Mijn eigen vader delfde op Vaderdag de laatste 12 jaar zo’n beetje het onderspit. Ik belde hem altijd wel even en ik zorgde voor een leuke kaart of stuurde hem een cadeautje maar persoonlijk afgegeven cadeautjes met bijbehorende wensen, dat zat er niet meer in.

Vandaag is het mijn eerste Vaderdag zonder mijn eigen vader. Maar dan echt zonder hem, hij is niet eens, al zou ik het willen, “bezoekbaar” in Noord Holland. Ondanks dat wij niet goed met- maar ook niet zonder elkaar konden leven, voert vandaag het niet kunnen vieren van Vaderdag voor mijn nu 10 weken en 1 dag geleden overleden vader de boventoon. Vaderdag is er niet meer voor mij en mijn vader. Ik mis het korte gesprekje met hem en het snel uitzoeken van een klein kadootje, een tijdschrift of een zak spekkies. En ik merk dat ik sip ben, ik merk dat ik hem mis. Ik denk aan hem, vandaag vaker dan op de andere dagen zonder hem.

Vaderdag voor mijn eigen vader voert vandaag voor de verandering eens de boventoon.

Fijne Vaderdag pap!

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s